Piše: Vojin Grubač
Pokušaj destabilizacije Vlade i parlamentarne većine u ovom obliku koji sada gledamo, gdje je razum ostavljen po strani, a političke strasti idu u pravcu vještačkog podgrijavanja i narastanja temzija, je nešto što smo već vidjeli. Isto smo gledali kada je rušena Vlada Zdravka Krivokapića, koja nije bila savršena, ali je bila daleko od toga da se mora rušiti na način na koji je to učinjeno.
Građani su tada očekivali da će rušenjem te Vlade avgustovska parlamentarna većina formirati novu, u kojoj će ona i dalje biti temelj vlasti. To se nije desilo. Činjenica je da su uslovni pobjednici parlamentarnih izbora od 30. avgusta 2020. godine, poslije godinu, četiri mjeseca i 24 dana, prestali biti parlamentarna većina. Treba biti antišampionom politike pa tako brzo od uslovnog pobjednika postati uslovna opozicija.
Demokratska partija socijalista u parlamentu je podržala formiranje Vlade Abazovića i postala dio nove parlamentarne većine, dok su sateliti DPS-a ušli u Vladu i preuzeli ministarstva.
Vladi Krivokapića je uz političko podizanje tenzija prigovarano da je antisrpska, uz stalno ponavljanje da „nema Srba u Vladi“, da bi u novoj Vladi Abazovića ministarska mjesta dobili SDP, Bošnjačka stranka, HGI i albanske partije. Uslovnim pobjednicima od 30. avgusta ostavljena su mjesta po dubini kao mrkva na štapu i oni su prešli u rang uslovne opozicije. Dakle, opozicije koja ima pravo da ćuti i ne kritikuje vlast i novu parlamentarnu većinu, jer bi u suprotnom izgubila pozicije po dubini i vratila se u stari status – vječne opozicije.
Sadašnji pokušaji ljuljanja Vlade Spajića vjerovatno imaju isti cilj kao i u slučaju udara na Vladu Krivokapića – da se DPS ponovo vrati u političku orbitu. Otprilike kao 28. aprila 2022. godine, kada je Vlada Abazovića formirana uz podršku DPS-a i njegovih satelita. Previše providno i destruktivno da bi moglo „proći ispod radara“.
Mišljenje autora kolumne nijesu nužno i stavovi Portala RTV Podgorica.
