“Zakon koji omogućava subvenciju za 12 putovanja godišnje nije samo prevaziđen – on je postao alat za organizovano izigravanje sistema. Suštinski, lica sa invaliditetom putuju tokom cijele godine, iz različitih razloga i na različite načine, i sama ta brojka od “12 putovanja” ne donosi stvarnu korist. U praksi, otvara prostor za manipulacije, uzimanje potvrda bez stvarnog putovanja, i stvaranje ogromnog fiskalnog opterećenja za državu”, kazao je.
Navodi da je u pojedinim opštinama, u jednom mjesecu isplaćivano je i po više stotina hiljada eura na osnovu subvencionisanih putovanja, u iznosima koji višestruko premašuju realna očekivanja s obzirom na broj stanovnika sa invaliditetom u tim sredinama. Ovakvi podaci predstavljaju očigledno kršenje zakona i zloupotrebu prava koja su sistemski tolerisana.
“Kao neko ko pripada zajednici OSI, ali i neko ko vjeruje u pravedan sistem i odgovorno upravljanje državnim sredstvima, smatram da je vrijeme da se ova odredba ukine. Moj predlog zakonskih izmjena upravo ide u tom pravcu – da se član koji predviđa pravo na 12 subvencionisanih putovanja briše, a da se uštede usmjere na socijalna davanja i druge korisne vidove podrške osobama sa invaliditetom”, smatra Spaić.
Rešenje postoji – da se ovaj član ukine kako bi se smanjile zloupotrebe. Očekujem političku volju i institucionalnu hrabrost da se ovaj problem riješi – ne deklarativno, već zakonodavno.
Jer poštovati osobe sa invaliditetom ne znači davati privilegije, već omogućiti dostojanstvo kroz odgovornu i pravednu politiku.
