Radio je kao novinar na Radio televiziji Nikšić i bio je urednik lista Glas Crnogorca. Piše muzičke kritike na portalu ”Mulj” i sprema knjigu recenzija za objavljivanje. Bio je ritam gitarista i drugi vokal poznate pank-rok grupe Društvo skrivenih talenata (DST).
Vučurović je član Udruženja književnika Crne Gore i član Udruženja novinara Crne Gore.
Zbirku pjesama “Prolazi polako…” objavio je 2021. godine.
Bio je član Predsjedništva, Izvršnog odbora i Glavnog odbora Srpske narodne stranke, u kojoj je bio i predsjednik Kluba mladih. Kao kandidat SNS-a bio je izabran za odbornika Skupštine opštine Nikšić. Od 2004. do januara 2009. godine bio je šef Informativne službe Srpske narodne stranke.
Od osnivanja Nove srpske demokratije do 2017. godine bio je njen portparol. Član je Glavnog odbora i Predsjedništva i Predsjednik je Izvršnog odbora Nove srpske demokratije.
Kao poslanik Skupštine Crne Gore, izabran na listi ZBCG, obavlja dužnost predsjednika skupštinskog Odbora za ljudska prava i slobode. Član je Odbora za politički sistem, pravosuđe i upravu i Odbora za bezbjednost i odbranu.
Razgovarali smo za Portal RTV Podgorica sa Vučurovićem o albumima koji su najviše uticali na njega.
Ovo je njegov izbor:
1. Azra – Azra (1980.)
Festival „Biser Jadrana“ 2026. raspisao konkurs za najbolju kompoziciju u kategoriji pop, zabavne i mediteranske muzike
Objavljen prvi trejler za “Kuću zmaja 3”: Izdaje i velika bitka
Budvanske poklade održane po planu uprkos jakoj kiši
Apsolutno generacijski album, tamo gdje je sve počelo. Iako deceniju i više stariji od našeg sazrijevanja i na ovom, kao i na drugim Azrinim albumima ,,učili” smo se životu, slobodi, da razmišljamo, da budemo suprotni od onoga sto nam se nudilo kao standardno mišljenje kroz već ofucane komunističke fraze.
Ovaj album je imao širi značaj, označio je da kreće vrijeme novog talasa, iako se to povezuje sa nekim kasnijim dešavanjima. Upravo je Štulić nepogrešivo prepoznao da dolaze druga vremena. I govori se o konkretnim temama, životu koji je pred očima, istini…o tamnoj strani grada, govoru ulice.
2. Pop Mašina – Put ka suncu (1976.)
Za mene možda i najfascinantnija pojava naše scene…ako se ne varam, ,,Put ka suncu” je prvi koncertni album Ju Rok scene. Jedinstvena atmosfera i ambijent. Sjećam se i trenutka kada smo dobili tu kasetu, jer još nije bilo CDova. Govorim u množini, jer smo kao društvo bili u rokenrolu i oduševljavali se novim momentima.
Pop mašina je bez sumnje išla ispred onoga što je bilo aktuelno na muzičkoj sceni SFRJ. Neće biti prejaka čak ni ocjena da se radi o grupi koja je uozbiljila jugoslovenski rokenrol i koja je, uz nešto raniji Nemečekov projekat ,,Dogovor iz 1804’’, donijela na tadašnju scenu duh onoga što se dešavalo na glavnim rokenrol adresama. I što je možda i najvažnije, Pop mašina nije podlijegala sveprisutnoj opasnosti od uplitanja tadašnje ideologije i ,,revolucije koja teče” u rokenrol, čemu nijesu ,,odoljeli’’ mnogi veliki bendovi. Izdvojio sam ovaj album, a svakako da uz njega idu i ,,Kiselina” i ,,Na izvoru svetlosti”.
Oni su imali sve…od hard roka do psihodelije. Zato mlađi ljudi treba da obrate pažnju na ovaj bend. Nakon njih će se roditi Rok mašina, ali bez snage i inventivnosti kakvu je nosila Pop mašina.
3. Time – Time (1972.)
Definitivno nešto što sam najviše slušao, a i danas ,,bez zadrške” uključim ovo remek djelo. Teško je zamisliti da je neko na našim prostorima tako ,,iskusno” mogao zvučati davne 1972. godine.
Na albumu su se našli temelji progresiv, pa i džez roka. Među njima, jedna od mojih najdražih stvari ‘’Pjesma no. 3’’.
U pet pjesama stalo je jedno od najboljih ostvarenja u istoriji jugoslavenskog roka. Dado Topić je pokazao ovdje svu raskoš svoga talenta, kako kroz vokal, tako i kroz tekstove i rad na svakoj pjesmi.
Čudno je da sledeći albumi grupe Time nisu zadržali nešto od ,,boje” prvog albuma.
4. Block out – San koji srećan sanjaš sam (1998.)
Devedesete su donijele mnogo toga lošeg našoj generaciji koja je tada izlazila iz srednje škole, kretala na fakultete i druge puteve. Međutim, definitivno je donijela vrhunsku muziku i bendove koji su uspijevali da se izbore sa nadolazećim kičem od turbo folka. Većina tih bendova oslanjala se na pank i pank rok, kao izraz protesta aktuelnoj situaciji. Međutim, 1998. godine pojavio se album ,,San koji srećan sanjaš sam”, koji je otkrio stvaralački potencijal grupe Blok aut i prije svega Nikole Vranjkovića koji sada već jeste jedno od najvećih imena u istoriji rokenrola na ovim prostorima.
Za mene je ovaj album bio sve ono sto sam ,,tražio” od muzike. Na tragu atmosfere u kojoj je nastao, “naslonila” se i tamna strana koju je sobom nosilo ovo beskompromisno djelo. Naravno, uz sve to poklopio se i vokal Mite Jovančića.
5. The Doors – Strange Days (1967.)
Možda su Dorsi postali danas neko ,,opšte mjesto”, ali znam da je uticaj ovoga i drugih albuma, kao i samog Morisona bio najsnažniji.
U to vrijeme, kad smo ovo slušali, pojavio se i onaj Stounov film koji je dodatno, kod većine poklonika rokenrola, produbio legendu o kralju guštera. Ovo možda nije najbolji album Dorsa, ali je najavio ono što će da slijedi. Na početku i na kraju, od ,,Strange Days” do ,, When The Music’s Over”, smjenjuje se i otvara čitav jedan put možda i najvećeg svih vremena.
Teško je izabrati samo pet albuma, jer tu su i Joy Division – Unknown Pleasures, Deep Purple – Made in Japan, Lynyrd Skynyrd – Second Helping, The Allman Brothers Band – Idlewild South, Gram Parsons – Grievous Angel, Nick Drake – Five Leaves Left, Idoli – Odbrana i poslednji dani, Smak – Crna dama, Drugi način – Drugi način (1975.), Crna udovica – Sudbina, Atomsko sklonište – U vremenu horoskopa, Ritam nereda – Zvuci bola, Bjesovi – Bjesovi (1994.)…
D.Leković
