Film je nastao po istoimenom romanu Pitera Benčlija, a u središtu priče su šerif Brodi (Roj Šajder), okeanograf Huper (Ričard Drajfus) i grubi lovac na ajkule Kvint (Robert Šo), koji kreću u potragu za nemanima koje napadaju kupače. Spilberg je, iako mlad, pokazao izuzetnu zrelost u stvaranju tenzije, koristeći sugestiju umjesto eksplicitnog prikaza – dijelom i zbog tehničkih problema sa mehaničkom ajkulom. Ispostavilo se da je to upravo ono što je film učinilo još strašnijim.
Jedan od najprepoznatljivijih aspekata Ralja svakako je muzika Džona Vilijamsa. Njegova jeziva, sveprisutna tema – sastavljena od svega dvije note – postala je sinonim za nadolazeću opasnost, ne samo u filmu već i u popularnoj kulturi uopšte.
Ralje su osvojile tri Oskara (za montažu, muziku i zvuk), a zaradile su preko 470 miliona dolara širom svijeta, što ih je tada učinilo najprofitabilnijim filmom u istoriji. Njihov uspjeh utro je put za filmove poput Ratova zvijezda, Indijane Džonsa i brojnih drugih hitova.
Danas, pola vijeka kasnije, Ralje ne samo da ostaju jedan od najuticajnijih trilera svih vremena, već i primjer kako se uz ograničene resurse i mnogo kreativnosti može stvoriti remek-djelo. Film nije samo priča o ajkuli – to je priča o ljudskom strahu, nepoznatom i borbi za opstanak.
U eri digitalnih efekata i pretjerane vizuelne spektakularnosti, Ralje i dalje dokazuju da prava napetost leži u onome što ne vidimo – u tamnim dubinama mora, ali i u nama samima.
